Լուսանկարը` Նազիկ Արմենակյան
1964,Երևան: Աշխատել է մի շարք տպագիր և էլեկտրոնային լրագրերում, եղել է խմբագիր և թղթակից: Այժմ բլոգ է վարում tert.am կայքում: Համախոհների հետ հիմնադրել է Ինքնագիր գրական ակումբը: Գրքերը` Ովքեր են նրանք. Հայախոս, մուսուլման համշենցիները 2014, Համայնք և երկիր. Հայաստանում խղճի ազատության ուսումնասիրություն (համահեղինակ) 2014, Անմազ (պատմվածքների ժողովածու) 2010, Կրոնի ազատությունը Հայաստանում (համահեղինակ) 2010, Deviation: Anthology of Contemporary Armenian Literature Հաշվեհարդար. Հալածանք և դիմադրություն 2004, : vahanishkhanyan.wordpress.com

Նկուղային պատմության զուգահեռները

Ինչպես կոնկիստադորների առաջ, Հայաստանում էլ կապիտալիզմը դիմադրության չի հանդիպում ու ռեսուրսներն հոշոտում ու փողոցներ են անվանափոխում, բայց անունները չէին փոխում բռնության դեմ լինելու համար, քանի որ իրենք դարձան բռնացողներ, չէին անում մենիշխանության դեմ լինելու համար, քանի որ իրենք դարձան միապետներ։ Անունները փոխում էին որ ջնջվեն համայնականության հետքերը։

Գռուզիտ

Այսպիսի երկընտրանքի առաջ է կագնացնում հհ քաղաքացուն տպագրական բիզնեսը: Ուղտ դառնալը անվճար է, մեկնաբան դառնալու համար պիտի ձեռդ ջեբդ տանես ու առնես մի գիրք որի վերնագրի մեջ ուղտը անգլերեն է: Ի՞նչ գիրք: Մի անուն գիրք, անուն ունեցող գիրք: Շուշան Ավագյանի «Գիրք անվերանգիրը» հաշիվ չի: Որովհետև տպագրության բիզնեսը նեղսրտում է՝ «Հայաստանում լույս է տեսնում 2000 անուն գիրք, բայց վաճառվում է 50 անուն գիրք»: Իսկ Թուրքիայից Հայաստան է ներմուծվել 570 անուն ապրանք և բոլորը վաճառվում է:

Ռուսաֆոբիայի վերածնունդը. արմատներ և վտանգներ

Ռուսաստանը գլխավորապես մի բան չի հանդուրժում և հարվածում է, երբ իր սահմանակից երկրները անցնում են հակառուսական դաշինքների մեջ՝ հիմնականում, երբ ձգտում են մտնել ՆԱՏՕ: Ռուսաստանը, ոչ առանց հիմքի, դեպի իր սահմանները ՆԱՏՕ-ի ամեն առաջխաղացման մեջ իր անվտանգությանը սպառնալիք է տեսնում: Բայց սա այն է, ինչին ձգտում է հայկական ռուսաֆոբիան. խաղալով մարդկանց ազգային ինքնասիրության վրա, քարոզելով, թե Հայաստանը անկախ չի, «անկախացնելու» անվան տակ երկրից հանել տալ ռուսական ռազմաբազաները, Հայաստանը մտցնել եվորասոցացման պայմանագրի մեջ և ՆԱՏՕ:

Ընտանեկան ալբոմ. Վահան Չերազ մաս 2

Ժամանակ է որ դադրիք այլևս մտածելէ իբր հայ, և ապրիք իբրև մարդ, ուր կ’ուզէ ըլլայ: Եթէ այս խօսքը իմ գրչէս կը տեսնաս, ալ հասկցիր: Ազգութիւն, կրօնք, դասակարգ, ասոնք բոլոր շինծու նախապաշարումներ են: Մեր բնական հանգամանքը մարդկային է միայն: Ինձմէ աւելի հայ եղողները, հոգւով, սրտով, խօսքով շատ չ’են: Բայց ահա գրէթէ 14 տարի է հոս եմ, կեանքիս աւելի քան մէկ երրորդը հոս եմ անցուցած, լաւագոյն ճիգերս հոս եմ թափած: Արդի՞ւնքը:

Ընտանեկան ալբոմ. Վահան Չերազ Մաս 1

Եթէ ազատ Հայաստան մը ձեռք ձգենք, Պոլիսի երեսը չ’եմ նայեր: Կ’ուզէ նէ հրեշտակներու ձեռքն անցնի: Կու յուսամ թէ Ամերիկայի հայութիւնը պիտի գայ մեզ գտնայ պատերազմի դաշտին վրայ, եթէ հայուն Աստուածը մեր մեկնումը յաջողցնէ: Ընկեր, ծնողք, քէյֆ, ապագայ, Աստուծոյ ձգած եմ հիմա: Կեցցէ Հայաստան

ԸՆՏԱՆԵԿԱՆ ԱԼԲՈՄ ՎԱՐԴԱՆՈՅՇ

Գնում էի բանտ, հերթ էի կանգնում, հերթս հասնում էր, ասում էին` էստեղ էդպիսի մարդ չկայ, գնացէք չէկա, գնում էի չէկա, հերթս հասնում էր, ասում էին` էստեղ չի: Էդպէս էլ չկարողացայ մօրս որեւէ բան հասցնել:
Երկու ամիս ուշացումով մօրիցս բացիկ ստացայ` խնդրում էր տաք հագուստ: Գնացինք բանտ, ասացին, որ այլեւս նա Լենինականում չի:

Առույծախտ

Իսկ իր ստրադիվարյուս դուդուկի վաճառքից գոյացած ողջ հասույթով` հինգ միլիոն շվեյցարական ֆրանկով գնեցին տասը հատ առույծ

էլեգիաներ կակղամորթի համար

մենք խխունջներ ենք առանց խեցու

երբ վախենում ենք սեղմվում ենք

կծկվում այնտեղ ուր չկա ապաստան

Մարտահրավեր արդարությանը. անդրադարձ Բայադյան-Մարտիրոսյան զրույցին

Այժմ արդեն ստիպված պետք է ես մեջբերեմ Չարենցի խոսքը.

1937 թ. իր տետրակներից մեկում  Չարենցը դատողություններ, նշումներ է անում թվերի վերաբերյալ և բառացի գալիս հետևյալ եզրակացության.

«Աբեղյանը քաքել է մեր թվերի վրա»

Մայրական կաթ(Պատմվածքներ)

ու լրագրողը մտավ թրաֆիկինգի ոլորտ: թրաֆիկինգ չի բա ինչ ա, գնաս, հարցազրույց վերցնես, օգտվես կնոջ անօգնական վիճակից ու սեռական կարիքներդ բավարարես: բայց չէ, դեռ բարոյականությունը նրան հետ է պահում. չէ, շանը ծիծ տվածին չի լինի քունել, տենց դուրս կգա որ շնանում ես: գոնե մի քիչ ուշ գայինք ծիծ տալը չտենայինք: