Բյուրակն Իշխանյան

Իմ կենսագրությունից արդեն ես էլ գլուխ չեմ հանում: Ծնվել եմ Մոսկվայում, մեծացել Երևանում, մի քիչ էլ Պրահայում: Մասնագիտությամբ բժիշկ եմ, հոգեբույժ, մեկ էլ կլինիկական լեզվաբան, բայց փող աշխատելու համար թարգմանություններ եմ արել, զանազան մանր-մունր լրագրողական ու այլ «ոչ մասնագիտական» գործեր: Ապրել եմ զանազան եվրոպական քաղաքներում, իսկ հիմա Կոպենհագենում մարդու ուղեղն եմ ուսումնասիրում, երեկոներն էլ պատմվածքներ եմ գրում: Հույս ունեմ՝ 2015-ի վերջին տասներկու ավարտուն պատմվածք կունենամ: Չգիտեմ՝ Դանիայում կմնամ, թե չէ, ու չգիտեմ՝ դիսերտացիաս պաշտպանելուց հետո ինչով կզբաղվեմ: Մենակ մի բան հաստատ գիտեմ. Հայաստանում էլ չեմ ապրելու:

Բնագրեր

- Շատ լավ: Թագուհի Լուիզայի կամուրջը գիտե՞ս: Այնտեղ հոթ դոգի սթենդ կա, հենց դրա մոտ:
- Գիտեմ, մինչ հանդիպում:
- Բայց գիտես չէ՞, ես շիզոֆրենիկ եմ:
- Գիտեմ:
-...

Ջազ կաֆե

«Դանակը՝ ֆալոս, սպանությունը՝ պենետրացիա: Ինֆանտիլ վարքագիծ»:

նոր բան ստեղծել այլև հնարավոր չէ: Պետք է արդեն եղածները վերադասավորել: Համալսարանում դասավանդում է: Ասաց, որ ուսանողներին սովորեցնում է պլագիատ անել: Իր համար ամեն ինչ պոեզիա է. թվիթները, ֆեյսբուքի...

Մի միայնակ տղամարդ տունը վարձով տալիս էր պայմանով, որ շաբաթ-կիրակի օրերին տարածքն ազատեմ

Ուրիշ գլուխ գիլյոտինին  թող մոտ չգա – Գիլյոտինի բռնակն արագ կիջեցնես, որ գլուխը միանգամից պոկվի, չտանջվի: Ես էլ էի փորձում հնարավորինս շուտ ազատվել քնածի գլխից: Ամեն վայրկյան կարող էր...