«վերափոխում»

ռետինն առած ջնջում է մեզ մեր երեկից
եւ նկարում կամուրջ՝ բարակ, դատարկ,
որ հազար տարվա ծանրություն է տալիս եւ՛ քեզ, եւ՛ ինձ․․․

Իրվին

հայրս սիրում է մորս,
ինչպես բաճկոնը՝ կախիչին, պատերազմը՝ խաղաղությանը:

Քաղաքների ու անտառների փախուստը

Ինտերնետն անջատած
Մարմնամասերս ցաքուցրիվ պառկել են
Սենյակի տարբեր հատվածներում
Իրարից խռով

դրացիիս   գիրքը

ու պատկերէն դո՛ւրս սահեցայ
ետիս ձգելով
դուռը փակող սիրելի տիկինը`
սովետին կարմիր
վերջին շողերը…

Բանաստեղծութիւններ

Այս գիրքը անտեսուեցաւ միայն հայերէն ըլլալուն պատճառաւ

Շաբաթվա մութ կողմը և նրա երազը

Ես մեջքի վրա պառկեցի պայքարող շան կողքին
Մեր վրայով փայտփորիկների երամ թռավ
Ներխուժելով ծաղկող ցախավելների սենյակ

ՈՌՆՈՑ

թարգմանիչ. Աննա Դավթյան

ովքեր կծեցին քննիչների վիզը ու ցնծագին գոռացին ոստիկանական մեքենայում` գործած չլինելով ոչ մի հանցանք բացի իրենց սեփական վայրի խոհանոցը այլասերությունն ու թույնը,
ովքեր ծնկների վրա անցումներում ոռնացին ու դուրս գցվեցին երդիկից թափ տալով սեռանդամներ ու ձեռագրեր

Քեզ

սեղանի տակ վազվզող երեխաները հերձում են իրենց հայրերի մարմինները, ու նրանց մեջ բոլորովին արյուն չկա վերջացնելու այս սիրախաղը՝ ամենաչոր փայտը հաջորդ ձմռանը տաքանալու համար

2015-ն է սեպտեմբեր

իմ մարմինը՝ գործողություն՝
որպես անհայտ կորած մեկի․․․

Գարուն

Քրիստոսը խաղում է բակում, գոռգոռում է, վազում ու ցատկում,
ես կանչում եմ նրան տուն, ես սարսափելի հղի եմ և այլևս չեմ դիմանում ցավերին,
- տուն արի, տղաս, - կանչում եմ պատուհանից, -
ես որոշել եմ հենց հիմա քեզ ծնել. մեր ընտանիքը պատրաստ է հեղափոխության:

կամ, կամ/Օրփեոս

թարգմանիչ. Թագուհի Թորոսյան

կիբերնետիկ օբյեկտները քանդակում են
մեղմ էլիտայի նոր ծնունդներ՝ ջղաձգում՝ ու գալարը կարգի մուտացիա է ապրում
նրանք կընտրեն իրենց դիմաստվերներն կապիտալի անվերջ գոտիներում

ՍԵՌԱԿՇՌՈՅԹ

Եւ ծիլ առ ծիլ
Հասունացման կը հասնինք
Ես ու եսս միասին

Բանաստեղծություններ

թարգմանիչ. Աննա Դավթյան

Սեղանին դատարկեց շատ մարդկային ականջներ: Կես արված չոր դեղձերի էին նման: Այլ ձեւով չես ասի: Մի հատը ձեռքն առավ, թափահարեց մեր երեսի առաջ, գցեց ջրով լի ամանի մեջ: Ականջը ջրից կենդանացավ:

Բանաստեղծութիւններ

Հարցումները չեն հարցուիր.
կը պտըտին կ՚օրօրուին կը ճօճուին
եւ կը ննջեն դարձեալ։

TORSO

թարգմանիչ. Թամար Պոյաճեան

ինչպէս իրենց ժպիտները քաղեցին դէպքերէ
որ տակաւին չեն պատահած։

Տենդ

դանդաղ, դանդաղ, դանդաղ
ինչպես հանգուցյալն է հեռանում հարազատներից
այդպես վստահ աստված է լքում մեզ
և այդպես դու ես գնում սիրելիս

Լուռ հայելի

Ես` կը պառկիմ մահուան անկողինը
Մահը ես եմ... քու մահդ որ կ’ապրիս

Հիշողության մնացորդներ

թարգմանիչ. Աննա Դավթյան

Մտքովս անցավ գոռալ բարեւ`
թեկուզեւ համոզվելու համար, որ իսկապես նա է,
բայց քեռուս հետ բռնոցի էի խաղում, խաղով ընկա,
ու պահն անցավ-գնաց:

Բանաստեղծություններ

թարգմանիչ. Աննա Դավթյան

լուռ ննջարան մտնեմ ու պառկեմ փեսայի ու հարսի արանքում,
երկնքից լույս ընկած մարմիններ ընկողմանած սպասման մեջ անխոնջ ու մերկ

Չգրող Մարդու Աւետարան

Ես Կարիկ Պասմաճեանին համար բանաստեղծութիւն չեմ գրեր: Անոր թաց մօրուքին, լուսէ՜ Երուսաղէմին, անոր լքուած ճակատագրին ու մոռցուած ակնոցներուն համար չեմ գրեր:

Թվային հիասթափություն

ոչ մի համաներում չի կարող փրկել քեզ,

որովհետեւ ուրիշ նստելու տեղերն ազատ են։

Ծուղակների բացատը

Ու սիրել եմ աքաղաղականչ եռակի այն

մատնությունը,

երբ անդրադարձդ է ներսդ կողոպտում: