Ծնվել եմ 1983թ-ին:

Ցտեսություն, Ծիտ. վերջաբանի փորձ

Կապիտալիզմի համակենտրոնացման ճամբարներներում կկարողանա՞ վերապրել այն գրականությունը, որը (ձանձրալի է), (չի սպառվում), (նորաձև չէ), (Originality չէ), (հանճարեղ չէ), (անկրկնելի չէ), (ցնցող չէ), (Ան-թարգմանելի է):

Արամ Պաչյանի «Օվկիանոսը». ընթերցում և քննարկում

Ինքնագիրը ներկայացնում է Ինքնագիր գրական ակումբում Արամ Պաչյանի «Օվկիանոս»(2014) գրքի քննարկման ձայնագրությունը

Ձախողման ավանդույթը Լևոն Խեչոյանի «Մհերի դռան գիրքը» վեպը

Գրողի սիրուհու Մարոյի կերպարն ասես կերտվում է միայն նրա համար, որ վեպում էլի մեկը կլանված լինի էպոսով.

Մի Օր` «Օրիորդ» Օլգան ու Գրաշարը

Մարմինը վաճառող Օլգայի մեջ Գրաշարը կրկնում է իր օրվա մահը, բայց մեռնելով հաճույքից, որ բոլոր մահերից կարծես ամենադժվարն է, ամենաանցանկալին, քանզի սադո-մազոխիստական սիրո-հաճույքը այն մահն է, որը Գրաշարը վերապրել է ուզում:

Տխուր նավակներ

Ասում են առավոտյան ինչ խմում ես արյունդ դրա համն է ունենում.. Հա...երևի... Լուսաբացին մամայի հետ կիսաքաղցր սուրճ էի խմել... մաման գլուխը գովում էր. ասում էր սուրճը կոլումբիական է ու ասում էր, որ սուպերմարկետից է գնել...Դու որերրորդն ես վեց, յոթ, ութ... Չգիտեմ, բայց սրանց ձեռ արդեն գժվել եմ, խնդրում եմ ասա թող գնան, հիմա ինչի՞ հանգիստ չեն թողնում...Մաման հատուկ իմ համար սուրճը աղալ էր տվել, որ գոհ մնայի, բայց մի պայմանով այսօր տանից պիտի դուրս չգայի...