Հովհաննես Իշխանյան

  • լուսանկարը՝ Նազիկ Արմենակյանի

Ծնվել եմ 1988 -ին: Մի տեսակ տարօրինակ ա, որ մինչև էդ չկայի: Ծնվեցինք Սովետը սկսեց փլուզվել, չթողեցին տեսնենք էդ ինչ էր: Հիմա էլ բակի էրեխեքին, որ տեսնում եմ, էլի մի տեսակ տարօրինակ ա, որ մինչև էս չկային, իրանք էլ Սովետը չեն տեսել:   էրկու, թե իրեք տարի ապրեցի սկսվեց գաղութացումս. մանկապարտեզ, դպրոց, ինստիտուտ, բանակ, հիմա նորից ինստիտուտ:   Դպրոցի վերջին տարիներում Չարենց արտասանելս փրկեց ինձ: Տնօրենը պաչեց, ասեց` գանձս, մինչև էդ մի քանի անգամ դպրոցից հանում էր, էդ ժամանակ ես հասկացա Չարենցի արժեքը:   Բանակում բանաստեղծություն արտասանելը չէր անցնում, էնտեղ էրկու բան պիտի արտասանես` «ճիշտ այդպես» կամ «ոչ մի կերպ», բայց ճակատս ոչ մի աֆիցեռ դրա համար չպաչեց:   Ինստիտուտն էլ սխալ ընտրեցի. ծրագրավորող, որոնց չի հետաքրքրում գրականությունը:   Ընդհանրապես, մարդ իրա մասնագիտությունը նենց պիտի ընտրի, որ գործն անի «ճակատը պաչեն»: Բայց կյանքից գոհ եմ, որովհետև եթե գոհ չլինեմ, պիտի դժգոհ լինեմ, գոհ լինելը ավելի ա ձեռ տալիս: Ուվալնյատի օրը   Նվիրում եմ մեր մարտկոցի Արամիկին և ուվալնյատի օրը բոլոր զոհվածներին

Բնագրեր

- Արս, բա ո՞նց էղավ, որ Թուրքիայի դրոշը դրեցիք, եթե խաբար չեք, Թուրքիան հըլը չի ճանաչել ցեղասպանությունը։ - Հա, էդ, որ հարևան երկրներին չվիրավորելու օրենքը մտավ, մեզ էկան ասեցին կամ...
Ատրճանակը ձեռից վերցրի։ Կանգնեցի գնդակահարության անապատի տակ՝ ճոճանակի վրա։ Սան ինձ ճոճեց։ Արդեն ուզում էի կրակել, բայց մի թիթեռ նստեց ուսիս։ Սային հարցրի՝ էս ինչ ա։ Ասաց՝ թեթևությունն ա իջել...
- Ներող էղեք, ես հավակնություն չունեմ, չեմ կարա ոչ տոնեմ, ոչ լուսաբանեմ: Բայց կարա՞ք ինձ օգնեք, էս հեռախոսի գաղտնաբառն իմանամ: - Լավ սխմի կբացվի, հիմա էլ գաղտնիքներ, գաղտնի բառեր չեն...

Տղա: Մամաս ա մեռել:
Ոստիկանություն: Սպանե՞լ են, թե՞ ինքնասպանություն ա գործել: Ու՞մ հետ ա խնդիրներ ունեցել ձեր մայրը: Հասարակությո՞ւնն էր պատճառը, թե՞ ձեր հայրն ա խոշտանգելով սպանել, թե՞ ձեր...

Վեճ

Իռան վերցրեց ընկերոջս գլուխը, սկսեց կճպել մանդարինի պես: Տակից նոր գլուխ դուրս եկավ, ավելի մաքուր, ավելի պայծառ, ավելի երիտասարդ ու համեղ: Տվեց ինձ ասեց.
- Կեր:

Արա՛, սրանք վատ են, ախր սրանք իմ ընգերներն են, բանակի ընգերներն են: Արա՛, ուզում են ինձ սպանե՞ն: Ա՛խ, ա՛խ, վա՛խ աչքս: Ո՜ւ, ուղիղ սոլնիչնիիս: Արա՛, մի՛ խփեք: Ախր, էս...