«Մեծ շրջանը» ամեն ծնված մարդու ինքնեկ երջանիկ լինելու հնարավորության մասին պերֆորմանս է, որը մտահղացել եմ իբրև մարդու էվոլյուցիան վերաիմաստավորելու, կյանքի ծագման գիտական մոտեցումն արվեստի լեզվով վերհիշելու առաջարկ։
օրացույցի մեջ ամսի 23-ը կարմիր շրջանակի մեջ եմ առնում: Հաջորդ օրը զարթնում եմ, էլ ամսի 23-ը չի, մյուս օրը զարթնում եմ, էլի 23-ը չի, 10 օր հետո էլ 23-ը...
և դու՛ մեծ աշխարհ պետք չէ ինձ ներել ես չեմ մեղանչում … տղամարդկանց ամբողջ կյանքում ասում են, թե ով պետք է նրանք լինեն և նրանք այդպես էլ չեն գիտակցում...
Նա ասաց՝ ճանապարհի համար կապիր մազերդ: Երկու ափերը լճի, որում ոչինչ չի արտացոլվում: Ողորմելի հատակը՝ ջրերի դեղնած փորի տակ: Ես շարունակության համար ի՞նչ ունեմ տալու:
«Բավականին լավ մայրը» թերևս նա է, ով գիտի մի կողմ քաշվել՝ իր տեղը զիջելով հաճույքին, և ստեղծել մի տարածք, ուր երեխան կկարողանա ինքնուրույն մտածել և ստեղծել իրեն՝ մորը: ...
Սրճարանները դառնում այնպիսի վայրեր քաղաքում, որտեղ կարող են հավաքվել խտրականության ենթարկված մարդիկ։ Հասարակությունից դուրս մնացածների համար, լինեն երիտասարդ կանայք Թեհրանում, թե ներգաղթած ընտանիքների երեխաներ` Ստոկհոլմում, սուրճ խմելը հնարավորություն է...
Երկուքուկէս ամիս է որ այստեղ էին այս խուլիկանները: Հայաստանի ժողովուրդին կեանքը‚ իր ամէն մանրամասնութիւններուն մէջ, դարձուած էին‚ անտանելի: Թունաւոր‚ ժանտահոտ‚ հեղձուցիչ‚ անշնչելի մթնոլորտ մը ստեղծած էին: Սարսափի սև ամպ...

Երբ Մոնթէն ժողովի կ՚ըլլար, ես կ՚այցելէի պատերազմի այրիներու, կ՚ունկնդրէի անոնց պատմութիւնները լաւ ու խաղաղասէր դրացիներու մասին, որոնք հիմա դարձած էին այսպէս կոչուած թշնամիներ։ Շատ կը սիրէի զրուցել խառն ամուսնութեններէ...

Զաբել Բոյաջյանի նամակն հրատարակելու հետ հարկ համարեցի պատմել նաև Բոյաջյանի մասին, մի կնոջ մասին ով 20–րդ դարի մշակութային կյանքի երևելի դեմքերից է, ում նկարները ցուցադրվել են հեղինակավոր սրահներում, հոդվածները...
Մայրս տանը հայտնաբերեց բաբինա ձայներիզներ (bobine, ֆրանսերեն բառ, որ թարգմանվում է ճախարակ) , այն ձայներիզները, որոնք օգտագործվում էին մինչ կոմպակտ կասետների ստեղծվելը։ Դրանք բոլորը կարծես հորս՝ Ռաֆայել Իշխանյանի ձայնագրություններն...
  • Ինքնագիր Բլոգ

    • Ուրախալի է, որ Նիկոլ Փաշինյանը ապրիլի 24֊ին տված մամուլի ասուլիսում ասաց, որ իր սիրելի քաղաքական գործիչներից մեկը Չե Գևարան է։
      Սակայն համաժողովրդական ալիքը բարձրացնող ազնիվ երիտասարդների մեծ մասը, եթե ոչ բոլորը, ազատական է, և եթե նրանք օրինակ են վերցնում Չե Գևարայի խիզախութունն ու տաղանդը, ապա կանտեսեն նրա համայնավարությունը, իսկ նրանց անհատապաշտության գաղափարը կխանգարի համայնքային գիտակցության վերելքը պահել։

    • Քաղաքապետարանի ավետարանիչները Կամյուի մտքից հանել են մի կարևոր բառ, որը հիմնովին փոխում է ողջ իմաստը: Կամյուն ասում է.«Մի տեսակ հոգևոր սնոբիզմ կա որոշ վերադասների մեջ, որ ասում են, թե երջանկության համար փող պետք չէ»: Ահա թե ինչ, ուրեմն խոսքը հասարակ մարդկանց մասին չէ, ինչպես Կոմիտասի բարձրահարկին է տպված, այլ բարձրաստիճանների, վերադասների` նրանց, որ իրենք փող ունեն, իսկ այ շարքային քաղաքացիներին երեսպաշտորեն սաստում են, որ փողի հետևից չընկնեն: Ու եթե այս բառը թողնեին նախադասության մեջ, կստացվեր էլի ապստամբություն այն փողատերերի դեմ, որ իրենք իրենց սուպերմարկետների ու կազինոների միլիոններն են վայելում, իսկ այ հասարակ մարդկանց ասում են` փողը անհրաժեշտ չէ երջանկության համար

    • Հնչում է խոսքը՝ ինձ չի հետաքրքրում Սահակավիլին, ինձ գրաքննության փաստը է հետաքրքրում։
      Իրոք՝ ի՞նչն է ավելի հետաքրքիր՝ Չարենցի թանգարանում «Ուժերի զարթոնք» գրքի շնորհանդեսի չեղարկվե՞լը, թե՞ այն դժբախտությունները ,որ բերել է Սահակաշվիլին։
      Վրացական աղբյուրները ասում են՝ Սահակաշվիլիի ռեժիմի ժամանակ մոտ 300 հազար մարդ է բանտերով անցել, նրանցից շատերին խոշտանգել ու բռնաբարել են, իշխանափոխությունից հետո ազատվել է190քաղբանտրկյալ, մինչև հիմա շարունակվում են դատերը խոշտանգումների գործերով։ Տնտեստության մեջ տոտալ վերահսկողություն, գիշերային այցերով ստիպում էին հրաժարվել բիզնեսներից, իսկ պատերազմի հետևանքով էլ բազմաթիվ բնակավայրեր են ավերվում, ու մոտ 1000 զոհեր։ Այս ամենի և Սահակաշվիլիի հայկական պաշտամունքի մասին այս նյութում