Հարյուր վեց տներ
Նենսի  Ագաբյան
Այս գործերը գրվել են Հայկական ցեղասպանության 106 բանաձեւը ԱՄՆ-ի կոնգրեսի արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովում ընդունվելու հետեւանքով: Դրանք նաեւ ձեւավորվել են բազմամշակույթ հասարակության մեջ անձնական փորձից ԱՄՆ-ի մասին որպես կորած հայրենիք մտածելուց: Երկուսն էլ գրել եմ որպես արձակ բանաստեղծություն, սակայն «Բնիկ դառած» գործը վերանայելուց հասկացա, որ այն ավելի հանգավորված է, որը որոշեցի արտահայտել տողային հատումներով:

Զևսը չի մեռել
Կարեն  Ղարսլյան

Զուտ աշխարհագրական նկատառումներով ինձ թուրք ծնելն իմ հանդեպ անտեղի գթասրտության դրսևորում կլիներ` ըստ Զևսի:
թուրք ծնվելու երանելի զանազանությունն ինձ վիճակված չէր:

Նորից Սարոյանը՝ Ֆրեզնոյի հետ
Դավիթ Խերդյան
հայհոյելով ու վիճելով, որ մի անգամ էլ ճշմարտությունը պարզենք
այն ցուրտ ձմեռվա փողոցներում,
այնքան վաղուց:

Սովետում ծնված լինելու անբախտությունը
Վահան  Իշխանյան
Նրան սկսեցին ուժեղ ծեծել, կալաշնիկովով քիթը ջարդեցին: Սկսեցին բոլոր տղամարդկանց կալաշնիկովով ծեծել: Կանայք ճչում էին: Հետո ձերբակալեցին բոլոր տղամարդկանց, տարան Նալբանդյան փողոցի ինչ-որ շենք (ոստիկանության վեցերորդ բաժին): Մենք կարծես վտանգավոր հանցագործներ էինք, մեզ ծեծում էին: Հրամայեցին պառկել կեղտոտ գետնին:

Գառների լռատվությունը
Վիոլետ  Գրիգորյան
Ինչպես Սովետի օրոք, քաղաքական միտքը տեղափոխվել է խոհանոցներ. մարդիկ գլուխ-գլխի են հավաքվում մեկի տանը կամ սրճարանում, վիրտուալ ֆորումներում, որպեսզի կարողանան ազատ խոսել: Եվ առաջին անգամ անկախ Հայաստանի պատմության մեջ խոհանոցային դիսիդենտության զգուշավորությունը ոչ միայն իշխանության, այլ նաև ընդդիմության առաջացրած վախից է: Գրաքննությունը հիմա երկու կենտրոնից է կատարվում ու երկու դեմք ունի` վարչական ու բարոյական:

Գոհար Նիկողոսյան. երազներց մինչեւ «Ծաղկի տաբու»
Վահան  Իշխանյան
Իրենք երկուսով բոզի էին եկել՝ իրենց հավի խելքով, թե իրենք հավն էին, ես վաբշե ոչ մեկը չէի, ոչնչություն էի...Նրանց իմ մարմինն է պետք, գազազում եմ, վերցրեք օգտագործեք

3-րդ հարկ
Արման  Գրիգորյան
Լվացքի մեքենան վերցրել էի Ռուզան Ավետիսյանից, որ սովորում էր մեր ինստիտուտի ռեժիսորական ֆակուլտետում: Իմ մտահղացմամբ՝ այս օբյեկտը պետք է ուշադրություն հրավիրեր արդեն 70-ականների սկզբից մեր արվեստի մեջ մեծ թափով ընթացող ապրանքայնացման խնդրի վրա:
Ցուցահանդեսի կազմակերպիչ երիտասարդ կոմունիստները լվացքի մեքենան առգրավեցին, սկզբում տարան շպրտեցին մոտակա աղբակույտի մեջ,

Աշխարհս մե հիվանդանոց է` առանց փանջարայի
Վիոլետ  Գրիգորյան
Հարցազրույց արձակագիր Գուրգեն Խանջյանի հետ

Աստված այստեղ միացրել է հոսանքը, մտցրել ծրագիրը, ինքը գնացել ուրիշ ծրագրեր իրագործելու` համոզված, որ այստեղ ամեն բան աշխատելու է ըստ իր ծրագրի: Մանր­մունր բաների նա չի հետևում, մի երկու կամ երեք երկրաշարժ կլինեն, ցունամի, պատերազմ, մի քանի միլիոն մարդ կկոտորվի…