hero

Ջենիին հնարավոր չէր չնկատել: Նա ճռճռան քթով դեղին մարկեր էր՝ սևուսպիտակ տեքստի վրա խազած:

Երևան-Փարիզ

Բանաստեղծություն գրելու համար 11 րոպե,
Բանաստեղծություն դառնալու համար մի կյանք`

Վիլյամ Սարոյանի Տժվժիկի պատմություն

Վայրենի Մանուշակ ձգռտաց, և մեծ մայրս ըսավ.
-Աստված ախորժակդ ավելցնե:

Բանաստեղծություններ

Առանց ամիսներ ձգելու – տեղում ունենանք երեխա –
Որ ասես, թե չեմ սիրում քեզ – ապացույցը դժգոհ բղբղա:

Իջեցրու խոտերին – անվարտիք, անկանոն
Թող տկլոր վազվզի մեր սիրո պասպարտուն:

Լեսբոս

թարգմանիչ. Ռուզաննա Սուքիասյան

Ասում ես՝ պիտի կատվիկներին խեղդեմ։ Շատ գարշահոտ են։
Ասում ես՝ պիտի աղջկաս էլ խեղդեմ։
Երկու տարեկանում որ գիժ է, տասում կոկորդը հաստատ կկտրի։

 Նոնիտա

թարգմանիչ. Սոնա Հարությունյան

իմ խենթության տարիների ողջ եռանդով, սիրում էի նրանց, որոնց դու ցրված թմրությամբ անվանում ես «Ծերեր»: Իմ մարմնի ամեն մի նյարդաթելով տենչում էի անողոք տարիքի սաստիկ նշաններով ծածկված այդ արարածներին, ճկված իրենց անխուսափելի ճակատագրի բեռից, բուռն կերպով նմանեցնելով նրանց ինձ համար տենչալի ծերության ուրվականին:

ԴՈՒ ԱՌԱՆՑ ԻՆՁ ԿԱՐԱ՞Ս

Պապաս ասում ա` ձվիս թայ: Բայց ես չեմ վիրավորվում, որտև պապաս տենց ընդամենը փաստ ա արձանագրում, իմ կենսագրությունն ա պատմում, ուղղակի էն ամենա-ամենա սկզբից: Ծիպը, էտ էն արտահայտություններից ա, որ սկսվում են մոտավորապես սենց. «Այ դու չես հիշի, բայց որ դու հլը շատ-շատ փոքր էիր...»: Բայց դրան հաջորդում ա արտահայտությունը` «Պռոստը, եթե իմանայի` տղես բուսակեր ա լինելու, ապծեկա կմտնեի»:

Կոտրած հայելու բեկորների անդրադարձը

Այդ աշխարհի քաղաքականությունը ստեղծում են հեղինակները, որը ոչ միայն պարզապես հակադրվում է քաղաքական համակարգին, այլ ինքն է սահմանում իր օրակարգը: Գրականությունը ոչ թե սպասարկում է հասարակական պահանջները, այլ ինքն է ստեղծում հասարակություն, ինչպես գիտությունները, քաղաքականությունն ու փիլիսոփայությունը, բայց ի տարբերություն ու ի լրումն սրանց` փրկելով աշխարհը միանման ու միաչափ պարզունակությունից:

Արխիւին չորրորդ եզրը

Արխիւախտին ամենէն ցայտուն ներկայացուցիչներն են այսօր պատմագէտները, քանի որ իրենց գիտութիւնը հիմնուած է իրապաշտութեան՝ ռէալիզմի սկզբունքին վրայ։ Իրենք այդ սկզբունքին ներկայացուցիչներն են, իրենց անձերէն եւ իրենց կատարած աշխատանքէն անկախ։ Ըլլալով ռէալութեան՝ բուն իրականութեան սկզբունքին ներկայացուցիչները, առաջին հերթին իրե՛նք կը հպատակին արխիւի օրէնքին, որուն համաձայն (կը յիշէ՞ք) իրականութեան ներկայացումը իրականութիւնը ներկայացնելու անկարելիութեան ներկայացումն է։

Karabakh Meat Market

սահմանդ օվկիանոսը լիներ, փոխես քաղաքները ու ամեն քաղաքի հետ՝ սեռդ, գույնդ, տեսակդ

Ընտանեկան ալբոմ. Վահան Չերազ մաս 2

Ժամանակ է որ դադրիք այլևս մտածելէ իբր հայ, և ապրիք իբրև մարդ, ուր կ’ուզէ ըլլայ: Եթէ այս խօսքը իմ գրչէս կը տեսնաս, ալ հասկցիր: Ազգութիւն, կրօնք, դասակարգ, ասոնք բոլոր շինծու նախապաշարումներ են: Մեր բնական հանգամանքը մարդկային է միայն: Ինձմէ աւելի հայ եղողները, հոգւով, սրտով, խօսքով շատ չ’են: Բայց ահա գրէթէ 14 տարի է հոս եմ, կեանքիս աւելի քան մէկ երրորդը հոս եմ անցուցած, լաւագոյն ճիգերս հոս եմ թափած: Արդի՞ւնքը:

Պատերազմ

5-6 հարկանի էին, մի կերպ խցկվում էինք արանքից ներս, իրար կիպ կպած քնում: Հաճախ առավոտյան զարթնում էի՝ կողքիս պառկածը կամ երկու պառկածները մեռած էին լինում: Առավոտյան շուտ հերթապահ ոստիկանը գալիս էր, պառկածների ոտքերը շարժում ու գոռում՝
- Ժիվո՞յ:

Որբունի. «Կենսագրական շաղակրատութիւն Մահարիի հետ»

Ամեն ինչ վարժութիւն է, նոյնիսկ ցաւը այնքան կը սիրենք, ի վերջոյ, որ չեղած ատենը կը ստեղծենք: Կ՜երևի դուն ալ ինծի պէս ես: Ահա, ա՛ռ, կարդա՛ այդ չարչարանքին գրութիւնը:

«Ստացածդ բեռ է, ստեղծածդ՝ արարք» (մաս 2)

Վիպասան մը երբ արուեստի, վիպարուեստի խնդիրներ չի դներ ինքն իրեն համար եւ կը զբաղի «քրոմոզոմային» գաղափարախօսութեամբ՝ հազիւ թէ կարողանայ իր նիւթին հանդէպ ունենալ գերիշխան ազատութիւն։

«Ստացածդ բեռ է, ստեղծածդ՝ արարք» (մաս 1)

Վէպը... Փորձառական հիանալի դաշտ մը։ Ձեւ մը՝ որ ձեւ չունի եւ որ դուն պիտի ձեւաւորես, ըստ այն ատաղձին որ կը կարծես քուկդ։

Արմենակյանի «Վերապրածներ»ը

Ուրիշ ի՞նչ ձեւ կայ եթէ ոչ նկարը ցոյց տալով որպէս նշխար եւ ուրեմն ամէն դէմք դարձնելով ինքն իր պատկերը, այսինքն դարձնելով իրապէս վերապրողի դէմք, եւ ո՛չ թէ որեւէ դէմք, որեւէ դիմանկար։

Ներե՞լ թէ չներել. մօտեցման փորձ մը Պըլտեանի արձակին մէջէն

Ահաւասիկ գեղարուեստական գործ մը, ուր ոճիրը, փոխանակ ծառայելու վիպումին իբրեւ ցուցադրութեան առարկայ, կը հանդիպի զայն արուեստի ճամբով մտածումի ու տարրալուծումի եթարկող փորձին, փորձ մը, որ կը միտի բառնալ անոր պատճառած պապանձումն իսկ։