hero

Հպատակի՛լ թերացումին։ Հէոլդերլինեան հրամայականն է։ Յանձնուիլ կորուստին։ Հրամայականը կը կարօտի բացատրութեան։ Ինչպէ՞ս հպատակիլ։ Ինչպէ՞ս յանձնուիլ։ Բանաստեղծօրէ՛ն։ Այդ չէ՞ր Հօլդըռլինին խօսքը։ «Բանաստեղծօրէն կը բնակինք»։ Բանաստեղծօրէն կը հպատակինք աստուածներու թերացումին։ Հէոլդերլինի գրչին տակ՝ հրամայական մըն է, ո՛չ թէ հաստատում մը։ Այո, բայց ի՞նչ է բանաստեղծօրէն թերացումին հպատակիլը։ Ինչպէ՞ս հպատակիլ։ Հէոլդերլինին պատասխանն է. թարգմանելով, քանի որ ուրիշ բան չմնաց ընելիք։ Թարգմանելով կորուսեալ լեզուին մէջ։ Թարգմանելով կորուստը։ Այն յոյսով՝ որ այդպէս երեւան պիտի գայ կորուսեալ լեզուն որպէս կորստեան լեզու, ինքն իր աչքին, իր դիակի լման շքեղանքով։

Արամ Պաչյանի «Օվկիանոսը». ընթերցում և քննարկում

Ինքնագիրը ներկայացնում է Ինքնագիր գրական ակումբում Արամ Պաչյանի «Օվկիանոս»(2014) գրքի քննարկման ձայնագրությունը

Տենդ

դանդաղ, դանդաղ, դանդաղ
ինչպես հանգուցյալն է հեռանում հարազատներից
այդպես վստահ աստված է լքում մեզ
և այդպես դու ես գնում սիրելիս

Լուռ հայելի

Ես` կը պառկիմ մահուան անկողինը
Մահը ես եմ... քու մահդ որ կ’ապրիս

Imagification

namak erkir molorakits

Անձու, անձայն…

Հենց մուտքի մոտ երկու հոգի թեփ կերած, տախտակ մեծացած պահարան, մտնում են թևերս:

Նամակ Շուշան\իկ\  Ա\Կուր\վագ\ղին\յանին

Մեկը ֆեմինիստ էր, մյուսս՝ չէ:
Մեկը թարգմանիչ էր, մյուսս՝ չէ:
Մեկն ինստիտուցիոնալ կրթություն ուներ, մյուսս՝ չէ:
«Բայց միասին «կջանայինք դարման մը գտնել մեզ հուզող հարցերուն»:

Ֆրանսական Ժամանակակից Բանաստեղծութիւն (2)

Բառախաղ, նմանաձայնական բառախաղ, կատակ, բառի զեղծում, «սխալ» ուղղագրութիւն, խօսակցական լեզուին պատկանող կտրատումներ, քերականական խախտումներ, «անպատկառութեան» բոլոր լեզուական տեսակները կը նկատուին Քընօի մօտ իմաստի արտադրութեան գործօններ:

Լուիզիանայի գրական փառատոնը

նոր բան ստեղծել այլև հնարավոր չէ: Պետք է արդեն եղածները վերադասավորել: Համալսարանում դասավանդում է: Ասաց, որ ուսանողներին սովորեցնում է պլագիատ անել: Իր համար ամեն ինչ պոեզիա է. թվիթները, ֆեյսբուքի ստատուսները, մեյլերը, բլոգային գրառումները, ծրագրի սխալի պատճառով առաջացած անընթեռնելի սիմվոլները:

Դիարբեքիր` քուր

Որ ներողություն խնդրողը ես լինեի, չէի խնդրի, չէի կարողանա, կուզեի գետինը բացվի, մտնեմ մեջը:

Մի Օր` «Օրիորդ» Օլգան ու Գրաշարը

Մարմինը վաճառող Օլգայի մեջ Գրաշարը կրկնում է իր օրվա մահը, բայց մեռնելով հաճույքից, որ բոլոր մահերից կարծես ամենադժվարն է, ամենաանցանկալին, քանզի սադո-մազոխիստական սիրո-հաճույքը այն մահն է, որը Գրաշարը վերապրել է ուզում:

Վիլյամ Ս. Բարոուզի հարցազրույցը

Սյուժեն միշտ ունեցել է և կունենա թատերական ռեժիսուրայի հստակ գործառույթ՝ կերպարներին այստեղից այնտեղ հասցնելու գործառույթ, մինչդեռ նոր տեխնիկան, ինչպիսին cut-up-ն է, դիտողի հնարավորությունների առումով շատ ավելին է առաջարկում: Այն հարստացնում է ամբողջ գեղագիտական փորձառությունը, ընդլայնում է այն:

«Ոչնչի» և «ինչ-որ» բանի միջև սահմանագիծը իբրև ստեղծագործական ռիսկ

Հայ մեղեդու մեջ նախադասություն կազմող տրոհման բաժանարար գծերը սովորաբար նվազ ընդգծված են: Մեղեդիական ծորուն շարժումը իր տաղաչափական ներքին տրամաբանությունն ունի, որ երբեմն կարող է հիշեցնել անհանգ բանաստեղծության (vers libres) հյուսվածքի խորքերում ընթացող ռիթմական հոսքի բարդ, երբեմն կամայական շարժումը: Եվրոպական դասական երաժշտությանը հայտնի ութ տակտայնությունը իր բոլոր հատկանիշներով, այստեղ մեծ մասամբ չի աշխատում, բացակայում է:

Ինտրա. խենթություն և լեզու

Ինչպէ՞ս անցնիլ «ես»էն անեզրութիւն… «Ես»էն անեզրութեան միջեւ կան խորհրդանշանները: Ասիկա սթրուքթուրալ կացութիւնն է գիրքին՝ ես - խորհրդանշաններ- անեզրութիւն:
Ինտրա կը ստեղծէ իւրայատուկ լեզու մը իր բանաստեղծութիւններուն համար՝ զերոյէն սկսած:… բառերուն բուրգը, որուն է՛ն ծայրը կը գտնուի վերջին իմաստը… Բառեր պէտք է ստեղծել՝ բառերէն խուսափելու համար, հասնելու համար այն կէտին, ուր բառերը անհրաժեշտ չեն: Խորհրդանիշերը պէտք են՝ փախչելու համար խորհրդանիշերէն: